Celebi, σε έναν άδικο κόσμο

Χθες έτυχε να δω κάτι πρωτότυπο. Η αλήθεια είναι ότι δεν μου συμβαίνει συχνά να βλέπω pokemon στον ύπνο μου, και όμως έγινε.

Η ιστορία ήταν μια συνέχεια από το προηγούμενο πόστ που είχα κάνει, αλλά μια μέρα συνέβη κάτι συγκλονιστικό. Πριν επιστρέψω σπίτι, είχα αποφασίσει να πάρω διαφορετικό δρόμο μέχρι να φτάσω. Συναντάω σε ένα στενό, σε υπόγειο, ένα παράξενο πλάσμα.

celebi

Δυσκολευόμουν να το πιστέψω, θυμόμουν ότι ο Celebi είχε θυσιαστεί κάποτε για να σώσει το δάσος. Πήγα να το πλησιάσω, εξαφανίστηκε! Την επόμενη μέρα πήγα πάλι στο ίδιο σημείο, το πλησίασα, με κοίταξε περίεργα. Το χαιρέτισα.

Του λέω : Σε είδα και χθες, δεν θέλω τίποτα από εσένα, αλλά πως βρέθηκες εδώ;
δεν μου μιλούσε για 10 δευτερόλεπτα, αλλά άνοιξε μια πύλη και πήγα σε μια άλλη διάσταση. Φοβήθηκα, ήταν όλα σκοτεινά σαν τα γιαπωνέζικα anime. Βρισκόμουν σε ένα κτήριο που κατασκευαζόταν, ώρα 1 το βράδυ. Σιδερένια δοκάρια, μπάζα γύρω γύρω.

-Celebi! Celebi! που είσαι;

εμφανίστηκε.
Για να μου μιλήσει χρησιμοποιούσε psychic επιθέσεις.

(E:εγώ(Player1), C:Celebi, G:Gastly)

Εγώ:Είσαι καλά;
C:όχι, δεν ξέρω που να πάω.
Ε:δεν γνωρίζω που με έφερες, αλλά μαρέσει αυτό το μέρος!
C:μα σε έφερα σε άλλο κόσμο. Μακρυά από εκεί που μένεις.
E:Δεν με ενοχλεί, είχα στεναχωρηθεί πάρα πολύ όταν θυσιάστηκες για να σώσεις εκείνο το δάσος. Αλλά είμαι χαρούμενος που είσαι καλά και σε βλέπω.
C:Το ξέρω, γιαυτό και επέλεξα να σε φέρω εδώ.
E:είμαι σε πόλη;
C:όχι, εδώ είναι μια μέση διάσταση, βρίσκεσαι σε δικό σου κόσμο.
E:Ενδιαφέρον, αφού είναι έτσι πάμε μια βόλτα;
C:ok!

αν και το μέρος είναι πρωτότυπο για μένα, η πολυκατοικία ήταν καλό μέρος για να παίξεις παιχνίδια. Για κάποιο λόγο μου θύμιζε γνωστό μέρος, και ας μην είχα ξαναπάει.

Celebi, τι θα έλεγες να παίξουμε μουσικές καρέκλες;
C:μα είμαστε 2.
.εμφανίζεται ένα Gastly.

Captain's_Gastly
E:δεν πειράζει. Να εδώ ο Gastly θα μας βοηθήσει. Τι κάνεις αγαπητέ; καιρό είχες να με τρομάξεις με τις γκριμάτσες σου.
.εμφανίζεται ένας σκελετός στο βάθος, εγώ τρόμαξα απίστευτα αλλά ήμουν ψύχραιμος! Μετά ο σκελετός εξαφανίζεται.
G:καλά είμαι, συγνώμη που σε τρόμαζα όλο αυτό το καιρό, αλλά εσύ είσαι καλύτερος στο να τρομάζεις ανθρώπους! χαχα
E:Η αλήθεια να λέγεται, αλλά μόνο ανθρώπους! όχι πόκεμον! Τα πόκεμον τα αγαπάω, ποτέ δεν με παράτησαν, τα αγαπάω όσο τίποτε άλλο. Αλλά αφού είσαι πλακατζής περίμενε και θα σου δείξω εγώ.
γυρνάω πλάτη
G:και νομίζεις ότι θα με τρομάξεις; αφού είμαι φάντασμα.
.βρίσκω αμέσως ένα αιχμηρό αντικείμενο και το πετάω με φόρα στο Gastly, ο gastly δεν το περίμενε.
G:τελικά είσαι καλός. Να βάλω μουσική;
E:αμε!
C:θα παίξουμε;
E:Φυσικά. Αυτό το καρεκλάκι θα είναι η βάση, όταν σταματάμε να ακούμε μουσική θα καθόμαστε. Ο πρώτος που θα κάτσει κερδίζει!

αρχίζουμε και παίζουμε, τη πρώτη φορά νίκησα εγώ, τη 2η ο Celebi, τη τρίτη εγώ.
E:Νομίζω ότι είμαι ευέλικτος. Μπορώ να πηδάω ποιο ψηλά.
C:είσαι ο εαυτός σου. Σε βοηθάει ο Gastly.
C:δεν μου είπες, πως σε λένε;
Ε:Επειδή έχω παράξενο όνομα, προτιμώ να με λες Οδυσσέα.
C:Έχεις υπέροχο όνομα.
G:κουράστηκα να παίζω μουσική, να παίξουμε κάτι άλλο;
C:λέτε κρυφτό;
Ε:αμέ, δεν θα με χάλαγε, τον Gastly θα φοβόμουν, θα κλέβει το παιχνίδι 😛
G:μη φοβάσαι θα παίξω δίκαια. Πήγαινε στο 3ο όροφο κοντά στο ασανσέρ και μέτρα μέχρι το 10
E:τόσο γρήγορα;
C:ναι, είμαστε γρήγοροι.
.αρχίζω να μετράω, όταν τέλειωσα το μέτρημα ξεκίνησα το ψάξιμο.
κατεβαίνω 2ο όροφο, τίποτα,
κατεβαίνω 1ο όροφο, τίποτα,
κατεβαίνω ισόγειο, τίποτα
κατεβαίνω 1ο υπόγειο, βλέπω πτώματα, χμ κοντά είμαι
κατεβαίνω 2ο υπόγειο, βλέπω σαρκοφάγο και ένα σπαθί.
Χμ, ας πιάσω το σπαθί και ας κάνω μια προσπάθεια να ανοίξω τη σαρκοφάγο.
Πιάνω τη μια άκρη, δεν ανοίγει, μάλλον είναι κλειδωμένη.
Βρίσκω πίσω στη σαρκοφάγο ένα κλειδί με μια σημείωση : αυτός που θα την ανοίξει, θα δεχτεί επίθεση από βελόνες.
Αγνοώ τον κίνδυνο, παίρνω το κλειδί και ανοίγω. Βγαίνει από μέσα μια μούμια.
Α νάσε Gastly!
G:Φτού! με βρήκε πάλι!
E:ε στο είπα, πλέον έχω ξεπεράσει τους φόβους μου.
ανεβαίνω με τη σειρά τους ορόφους, φτάνω 4ο όροφο, 5ο όροφο, δεν βρήκα κάτι, φτάνω ταράτσα.
Είναι περίεργο που δεν βλέπω το Celebi, νιώθω περίεργα.
G:Τι νιώθεις;
E:Μοναξιά
G:τι είναι η μοναξιά;
E:Είσαι τυχερός που είσαι φάντασμα, σε ζηλεύω, μακάρι να ήμουν σαν εσένα, μαρέσει να πετάω.
G:και εσύ μαρέσεις, και ας μη σε καταλαβαίνω.
.Βλέπω ψηλά στον ουρανό
C:σε άκουσα πονηρούλη! δεν θα μου ξεφύγεις!
E:Α νάσε, σε βρήκα!!
C:δηλαδή έχασα;
E:ναι, έπρεπε να είχες φτάσει 3ο όροφο πριν από εμένα, άρα έχασες και εσύ!
C:κρίμα, πως όμως θες να είσαι σαν το Gastly, θέλω να πω, χωρίς συναισθήματα;
E:έχει τα καλά του, δεν πονάς όπως οι άλλοι, δεν σε νοιάζει τίποτα. Αλλά κάποιες φορές είναι βαρετό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρομαι, οι άλλοι απομακρύνονται από βλακεία τους.
C:καταλαβαίνω τη σκέψη σου αλλά στο κόσμο που ήσουν δεν ταιριάζει τόσο.
E:το ξέρω, μαρέσει να είμαι ο εαυτός μου, όχι αυτό που θέλουν οι άλλοι να είμαι. Ας είμαι και Gengar άλλες φορές 😀
Άσχετο, Celebi και Gastly, δείτε, δεν έχει φεγγάρι εδώ, έχει όμως πολλά αστέρια, ωπ! το lylat system, είναι τόσο υπέροχο.
C:σαρέσει να ταξιδεύεις;
Ε:ναι πάρα πολύ, μαρέσει να πολεμάω κακούς με το αεροσκάφος μου, η Coneria είναι ένας φανταστικός πλανήτης που κατακτήθηκε από τον Andross τη στιγμή που απελευθερώθηκε από το πλανήτη Venom και κήρυξε πόλεμο σε όλους τους πλανήτες του Lylat system.
C:ωραία αλλά τι έγινε μετά;
E:Νομίζω νίκησα το πόλεμο, ελπίζω να είναι όλα καλά εκεί θέλω να πιστεύω.
c:θυμάσαι ακόμη τους φίλους σου από τη προηγούμενη ζωή;
E:Ναι έχω καλή μνήμη. Εσύ πως επανήλθες μετά το δάσος;
c:χρειάστηκαν κάποια χρόνια για να αναστηθώ, ένα πράγμα όμως με κράτησε ζωντανό. Η φύση.
E:Εγώ δεν ξέρω ποια είναι η αποστολή μου εδώ. Αλλά από πάντα ήθελα να γίνω pokemon trainer.
c:είσαι ο καλύτερος!
E:Σε άλλο πλανήτη όμως όχι.
c:δεν έχει σημασία, προσπάθησε.
E:Θα το κάνω. Τι είναι αυτό που σε κάνει χαρούμενο;
c:να δίνω ζωή
E:το καταφέρνεις πολύ καλά.
c:ευχαριστώ, εσένα;
E:αυτό που γίνεται τώρα
c:είσαι πολύ γλυκός. Θέλω να βρεθείς στην επόμενη ζωή και να είσαι πόκεμον! Θα περάσεις πολύ ευχάριστα.
E:αν προκύψει κάτι τέτοιο θα το λάτρευα.

μια παράξενη πύλη άνοιξε. Αρχίζω να φοβάμαι, ρωτάω το Celebi.
E:γιατί άνοιξε η πύλη; τι συμβαίνει;
C:πρέπει να γυρίσεις, οι δυνάμεις μου εξαντλούνται.
E:μα, θέλω να μείνω μαζί σου. Θες να έρθεις;
C:είναι άλλη διάσταση, δεν μπορώ να μείνω για πάνω από 5 λεπτά στη Γη.
E:τώρα καταλαβαίνω, να ξέρεις όμως κάτι, πέρασα υπέροχα μαζί σου, θα σε θυμάμαι για πάντα. Ελπίζω να είσαι καλά!
C:Σε ευχαριστώ, να προσέχεις.
E:και εσύ Celebi.
.Μια παράξενη δύναμη με τραβάει, μόλις φτάνω στη πύλη λέω τις 3 τελευταίες μου λέξεις:
E:θα μου λείψεις
..
..
μόλις επέστρεψα στο πραγματικό κόσμο, ήμουν σε ένα γκαράζ και έκλαιγα. Όταν συνειδητοποίησα τι έγινε, έφτασα σπίτι μου να κοιμηθώ.

Μακάρι να ήμουν σε άλλο σύμπαν και να ζούσα με αυτά τα υπέροχα πλάσματα.

και η ζωή συνεχίζεται

Advertisements

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s