1 χρόνο μετά..

Είχα 1 χρόνο να γράψω εδώ, όμως αυτά έγιναν για καλό σκοπό.

  • Παρακολούθησα σεμινάρια σχετικά με επεξεργασία Audio/video/3D animation , μερικά ήταν πανάκριβα αλλά άξιζαν το κόπο.
  • Αναβάθμισα την επαγγελματική μου καριέρα. Πλέον το βιογραφικό μου έφτασε 2 σελίδες και εργάζομαι ήδη σε 2 πόστα.
  • Ανακαινίσω αυτό το καιρό και το νέο εργαστήριο για επεξεργασία εικόνας και ήχου 😀 επιτέλους θα είμαι πλέον ολοκληρωμένος.
  • Το 2016, λίγο μετά το τελευταίο μου post στο blog. Είχα το πρώτο πελάτη για ταινία μικρού μήκους και αυτό πρόσφερε αρκετά έσοδα στο σταθμό για να συνεχίζω να αναπτύσσομαι. Πλέον έχω σταθερά 100-150Ευρώ τη βδομάδα από πελάτες που έρχονται για δουλειά στο Studio. Είναι αστείο να βλέπεις παλιά σου Post για το πόσο χαμηλά ήσουν και πόσο ψηλά πλέον έφτασες! Το σημαντικότερο πάντα είναι να κρατήσω την ανοδική μου πορεία χωρίς να κοιτάω πίσω.

Το Blog είναι λίγο ανενεργό καθώς ο ελεύθερος μου χρόνος τη βδομάδα είναι 120 λεπτά μέγιστος, λόγω ότι η προτεραιότητα είναι οι πελάτες του Studio, η κανονική μου δουλειά σε υπερεθνική εταιρία πληροφορικής συν το GreekPokemon. Μακάρι να υπήρχαν περισσότερα έσοδα από το YouTube, σημαντικό video που αξίζει να δείτε, εδώ.

Αν υπήρχαν περισσότερα έσοδα από το YouTube, θα ήμουν full time YouTuber όπως ο Pimpnite, θα έβγαζα μέρα παρά μέρα video και τα πράγματα θα ήταν ακόμη ποιο θετικά για την Ελληνική Pokemon σκηνή. Όπως θα είδατε και στο video πριν, το Adblock φέρνει καταστροφή σε εμάς που προσπαθούμε να δουλέψουμε σοβαρά και να έχουμε ένα μικρό έσοδο για να μεγαλώσουμε σαν εταιρία και να προσφέρουμε κάτι ακόμη ποιο ποιοτικό στους τηλεθεατές μας. 1-3 λεπτά την ημέρα διαφημίσεων στο YouTube βοηθάτε τον δημιουργό να αναπτύσσει καλύτερο περιεχόμενο. Υπό άλλες συνθήκες, θα έπρεπε να πληρώσετε για να δείτε το video του κάθε καλλιτέχνη, θα το βρίσκατε ποιο «νορμάλ» αυτό ? think about it 🙂

Advertisements

Celebi, σε έναν άδικο κόσμο

Χθες έτυχε να δω κάτι πρωτότυπο. Η αλήθεια είναι ότι δεν μου συμβαίνει συχνά να βλέπω pokemon στον ύπνο μου, και όμως έγινε.

Η ιστορία ήταν μια συνέχεια από το προηγούμενο πόστ που είχα κάνει, αλλά μια μέρα συνέβη κάτι συγκλονιστικό. Πριν επιστρέψω σπίτι, είχα αποφασίσει να πάρω διαφορετικό δρόμο μέχρι να φτάσω. Συναντάω σε ένα στενό, σε υπόγειο, ένα παράξενο πλάσμα.

celebi

Δυσκολευόμουν να το πιστέψω, θυμόμουν ότι ο Celebi είχε θυσιαστεί κάποτε για να σώσει το δάσος. Πήγα να το πλησιάσω, εξαφανίστηκε! Την επόμενη μέρα πήγα πάλι στο ίδιο σημείο, το πλησίασα, με κοίταξε περίεργα. Το χαιρέτισα.

Του λέω : Σε είδα και χθες, δεν θέλω τίποτα από εσένα, αλλά πως βρέθηκες εδώ;
δεν μου μιλούσε για 10 δευτερόλεπτα, αλλά άνοιξε μια πύλη και πήγα σε μια άλλη διάσταση. Φοβήθηκα, ήταν όλα σκοτεινά σαν τα γιαπωνέζικα anime. Βρισκόμουν σε ένα κτήριο που κατασκευαζόταν, ώρα 1 το βράδυ. Σιδερένια δοκάρια, μπάζα γύρω γύρω.

-Celebi! Celebi! που είσαι;

εμφανίστηκε.
Για να μου μιλήσει χρησιμοποιούσε psychic επιθέσεις.

(E:εγώ(Player1), C:Celebi, G:Gastly)

Εγώ:Είσαι καλά;
C:όχι, δεν ξέρω που να πάω.
Ε:δεν γνωρίζω που με έφερες, αλλά μαρέσει αυτό το μέρος!
C:μα σε έφερα σε άλλο κόσμο. Μακρυά από εκεί που μένεις.
E:Δεν με ενοχλεί, είχα στεναχωρηθεί πάρα πολύ όταν θυσιάστηκες για να σώσεις εκείνο το δάσος. Αλλά είμαι χαρούμενος που είσαι καλά και σε βλέπω.
C:Το ξέρω, γιαυτό και επέλεξα να σε φέρω εδώ.
E:είμαι σε πόλη;
C:όχι, εδώ είναι μια μέση διάσταση, βρίσκεσαι σε δικό σου κόσμο.
E:Ενδιαφέρον, αφού είναι έτσι πάμε μια βόλτα;
C:ok!

αν και το μέρος είναι πρωτότυπο για μένα, η πολυκατοικία ήταν καλό μέρος για να παίξεις παιχνίδια. Για κάποιο λόγο μου θύμιζε γνωστό μέρος, και ας μην είχα ξαναπάει.

Celebi, τι θα έλεγες να παίξουμε μουσικές καρέκλες;
C:μα είμαστε 2.
.εμφανίζεται ένα Gastly.

Captain's_Gastly
E:δεν πειράζει. Να εδώ ο Gastly θα μας βοηθήσει. Τι κάνεις αγαπητέ; καιρό είχες να με τρομάξεις με τις γκριμάτσες σου.
.εμφανίζεται ένας σκελετός στο βάθος, εγώ τρόμαξα απίστευτα αλλά ήμουν ψύχραιμος! Μετά ο σκελετός εξαφανίζεται.
G:καλά είμαι, συγνώμη που σε τρόμαζα όλο αυτό το καιρό, αλλά εσύ είσαι καλύτερος στο να τρομάζεις ανθρώπους! χαχα
E:Η αλήθεια να λέγεται, αλλά μόνο ανθρώπους! όχι πόκεμον! Τα πόκεμον τα αγαπάω, ποτέ δεν με παράτησαν, τα αγαπάω όσο τίποτε άλλο. Αλλά αφού είσαι πλακατζής περίμενε και θα σου δείξω εγώ.
γυρνάω πλάτη
G:και νομίζεις ότι θα με τρομάξεις; αφού είμαι φάντασμα.
.βρίσκω αμέσως ένα αιχμηρό αντικείμενο και το πετάω με φόρα στο Gastly, ο gastly δεν το περίμενε.
G:τελικά είσαι καλός. Να βάλω μουσική;
E:αμε!
C:θα παίξουμε;
E:Φυσικά. Αυτό το καρεκλάκι θα είναι η βάση, όταν σταματάμε να ακούμε μουσική θα καθόμαστε. Ο πρώτος που θα κάτσει κερδίζει!

αρχίζουμε και παίζουμε, τη πρώτη φορά νίκησα εγώ, τη 2η ο Celebi, τη τρίτη εγώ.
E:Νομίζω ότι είμαι ευέλικτος. Μπορώ να πηδάω ποιο ψηλά.
C:είσαι ο εαυτός σου. Σε βοηθάει ο Gastly.
C:δεν μου είπες, πως σε λένε;
Ε:Επειδή έχω παράξενο όνομα, προτιμώ να με λες Οδυσσέα.
C:Έχεις υπέροχο όνομα.
G:κουράστηκα να παίζω μουσική, να παίξουμε κάτι άλλο;
C:λέτε κρυφτό;
Ε:αμέ, δεν θα με χάλαγε, τον Gastly θα φοβόμουν, θα κλέβει το παιχνίδι 😛
G:μη φοβάσαι θα παίξω δίκαια. Πήγαινε στο 3ο όροφο κοντά στο ασανσέρ και μέτρα μέχρι το 10
E:τόσο γρήγορα;
C:ναι, είμαστε γρήγοροι.
.αρχίζω να μετράω, όταν τέλειωσα το μέτρημα ξεκίνησα το ψάξιμο.
κατεβαίνω 2ο όροφο, τίποτα,
κατεβαίνω 1ο όροφο, τίποτα,
κατεβαίνω ισόγειο, τίποτα
κατεβαίνω 1ο υπόγειο, βλέπω πτώματα, χμ κοντά είμαι
κατεβαίνω 2ο υπόγειο, βλέπω σαρκοφάγο και ένα σπαθί.
Χμ, ας πιάσω το σπαθί και ας κάνω μια προσπάθεια να ανοίξω τη σαρκοφάγο.
Πιάνω τη μια άκρη, δεν ανοίγει, μάλλον είναι κλειδωμένη.
Βρίσκω πίσω στη σαρκοφάγο ένα κλειδί με μια σημείωση : αυτός που θα την ανοίξει, θα δεχτεί επίθεση από βελόνες.
Αγνοώ τον κίνδυνο, παίρνω το κλειδί και ανοίγω. Βγαίνει από μέσα μια μούμια.
Α νάσε Gastly!
G:Φτού! με βρήκε πάλι!
E:ε στο είπα, πλέον έχω ξεπεράσει τους φόβους μου.
ανεβαίνω με τη σειρά τους ορόφους, φτάνω 4ο όροφο, 5ο όροφο, δεν βρήκα κάτι, φτάνω ταράτσα.
Είναι περίεργο που δεν βλέπω το Celebi, νιώθω περίεργα.
G:Τι νιώθεις;
E:Μοναξιά
G:τι είναι η μοναξιά;
E:Είσαι τυχερός που είσαι φάντασμα, σε ζηλεύω, μακάρι να ήμουν σαν εσένα, μαρέσει να πετάω.
G:και εσύ μαρέσεις, και ας μη σε καταλαβαίνω.
.Βλέπω ψηλά στον ουρανό
C:σε άκουσα πονηρούλη! δεν θα μου ξεφύγεις!
E:Α νάσε, σε βρήκα!!
C:δηλαδή έχασα;
E:ναι, έπρεπε να είχες φτάσει 3ο όροφο πριν από εμένα, άρα έχασες και εσύ!
C:κρίμα, πως όμως θες να είσαι σαν το Gastly, θέλω να πω, χωρίς συναισθήματα;
E:έχει τα καλά του, δεν πονάς όπως οι άλλοι, δεν σε νοιάζει τίποτα. Αλλά κάποιες φορές είναι βαρετό. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι δεν ενδιαφέρομαι, οι άλλοι απομακρύνονται από βλακεία τους.
C:καταλαβαίνω τη σκέψη σου αλλά στο κόσμο που ήσουν δεν ταιριάζει τόσο.
E:το ξέρω, μαρέσει να είμαι ο εαυτός μου, όχι αυτό που θέλουν οι άλλοι να είμαι. Ας είμαι και Gengar άλλες φορές 😀
Άσχετο, Celebi και Gastly, δείτε, δεν έχει φεγγάρι εδώ, έχει όμως πολλά αστέρια, ωπ! το lylat system, είναι τόσο υπέροχο.
C:σαρέσει να ταξιδεύεις;
Ε:ναι πάρα πολύ, μαρέσει να πολεμάω κακούς με το αεροσκάφος μου, η Coneria είναι ένας φανταστικός πλανήτης που κατακτήθηκε από τον Andross τη στιγμή που απελευθερώθηκε από το πλανήτη Venom και κήρυξε πόλεμο σε όλους τους πλανήτες του Lylat system.
C:ωραία αλλά τι έγινε μετά;
E:Νομίζω νίκησα το πόλεμο, ελπίζω να είναι όλα καλά εκεί θέλω να πιστεύω.
c:θυμάσαι ακόμη τους φίλους σου από τη προηγούμενη ζωή;
E:Ναι έχω καλή μνήμη. Εσύ πως επανήλθες μετά το δάσος;
c:χρειάστηκαν κάποια χρόνια για να αναστηθώ, ένα πράγμα όμως με κράτησε ζωντανό. Η φύση.
E:Εγώ δεν ξέρω ποια είναι η αποστολή μου εδώ. Αλλά από πάντα ήθελα να γίνω pokemon trainer.
c:είσαι ο καλύτερος!
E:Σε άλλο πλανήτη όμως όχι.
c:δεν έχει σημασία, προσπάθησε.
E:Θα το κάνω. Τι είναι αυτό που σε κάνει χαρούμενο;
c:να δίνω ζωή
E:το καταφέρνεις πολύ καλά.
c:ευχαριστώ, εσένα;
E:αυτό που γίνεται τώρα
c:είσαι πολύ γλυκός. Θέλω να βρεθείς στην επόμενη ζωή και να είσαι πόκεμον! Θα περάσεις πολύ ευχάριστα.
E:αν προκύψει κάτι τέτοιο θα το λάτρευα.

μια παράξενη πύλη άνοιξε. Αρχίζω να φοβάμαι, ρωτάω το Celebi.
E:γιατί άνοιξε η πύλη; τι συμβαίνει;
C:πρέπει να γυρίσεις, οι δυνάμεις μου εξαντλούνται.
E:μα, θέλω να μείνω μαζί σου. Θες να έρθεις;
C:είναι άλλη διάσταση, δεν μπορώ να μείνω για πάνω από 5 λεπτά στη Γη.
E:τώρα καταλαβαίνω, να ξέρεις όμως κάτι, πέρασα υπέροχα μαζί σου, θα σε θυμάμαι για πάντα. Ελπίζω να είσαι καλά!
C:Σε ευχαριστώ, να προσέχεις.
E:και εσύ Celebi.
.Μια παράξενη δύναμη με τραβάει, μόλις φτάνω στη πύλη λέω τις 3 τελευταίες μου λέξεις:
E:θα μου λείψεις
..
..
μόλις επέστρεψα στο πραγματικό κόσμο, ήμουν σε ένα γκαράζ και έκλαιγα. Όταν συνειδητοποίησα τι έγινε, έφτασα σπίτι μου να κοιμηθώ.

Μακάρι να ήμουν σε άλλο σύμπαν και να ζούσα με αυτά τα υπέροχα πλάσματα.

και η ζωή συνεχίζεται

Γιατί η Mom στα Pokemon είναι καλύτερη από την αληθινή.

Σήμερα όταν ξύπνησα για να πάω στην υπηρεσία μου, ξαφνικά ήρθε μια παράξενη σκέψη. Το τελευταίο χρόνο παίζω αρκετά παραπάνω πόμεμον με σχέση τα προηγούμενα χρόνια. Είτε γιατί ήθελα να κάνω επανάληψη στις γνώσεις μου είτε για να τα πιάσω όλα. Η σκέψη μου ήταν η εξής, γιατί άραγε συμπαθώ ποιό πολύ την Μάνα του εκπαιδευτή μέσα στη κασέτα και όχι την βιολογική μου Μάνα. Ένας από  τους λόγους που με βγάζει σε αυτή τη σκέψη είναι :

H Μάνα στα πόκεμον, όποτε της μιλάω, με ρωτάει αν ήρθα για τα χρήματα η να διορθώσω την ώρα (Gen II), η για να ξεκουραστώ η να healάρω τα pokemon (Gen I).
Η Μάνα στη πραγματικότητα ποτέ δεν ενδιαφέρθηκε να μου μιλήσει ευγενικά, έτρωγε λεφτά αβέρτα, καταχράστηκε οικογενειακή περιουσία σε τετραψήφιο ποσό. Γκομένιζε συνέχεια, έπαιρνε χάπια, κάπνιζε, μιλούσε σαν νταλικέρης. Χρησιμοποιούσε ξένες τσέπες όποτε ήθελε να μου προσφέρει κάτι οικονομικά (στο παρελθόν). Αυτά και άλλα πολλά.

16

Αυτός ήταν και ο λόγος που έφυγα στην ηλικία των 18 από το σπίτι μου και έγινα οικονομικά ανεξάρτητος. Ακόμη και να μην ήμουν τόσο τυχερός, ένα θα ήταν το σίγουρο : δεν θα επέστρεφα σε καμία περίπτωση στο οικογενειακό μου περιβάλλον, γιατί απλά δεν είναι.
Οι υπόλοιποι δεν μπορούν να το καταλάβουν αυτό γιατί δεν το έζησαν, βρίσκουν τρόπο να υποβιβάζουν το διπλανό τους αντί να πουν κάτι θετικό η ενθαρρυντικό. Αυτός είναι και ο λόγος που δεν μιλάω με ανθρώπους πλέον, δύσκολο να πλησιάσω γιατί ξέρω την κατάληξη, και αυτό δεν το λέω τυχαία. 10 χρόνια εμπειρία έχω, 21 σχέσεις είχα, συν άλλες 90+ κοπέλες που είχα κάνει one night stand στο παρελθόν. Το «κάτι διαφορετικό» που λένε οι περισσότεροι δεν ξέρω που το αναζητούν, αλλά αυτό λένε εδώ και καιρό συνέχεια χωρίς να πουν : ok βρέθηκε, όλα καλά.

Ευτυχώς δεν αγχώνομαι για τίποτα, είμαι από τους ελάχιστους που έχουν καλή δουλειά, μένουν μόνοι τους, έχουν υψηλή ασφάλεια σε όλα, δεν τους λείπει τίποτα. Ας μην έχω κοπέλα, δεν με ενοχλεί καθόλου. Όσοι φίλοι μου έχουν «κοπέλα» απομακρύνονται από τον κύκλο με τους φίλους τους. Εγώ βάζω πρώτα τη δουλειά, μετά τους φίλους και ύστερα τα υπόλοιπα, καθώς τα 2 πρώτα είναι τα βασικότερα για να ακολουθήσουν τα υπόλοιπα.

Ιούνιος 2015

So far, έφτασα στα μέσα του χρόνου,

για το 2015 :
Να αποκτήσω μια ακόμη μεγαλύτερη προαγωγή (έγινε !)
Να ολοκληρώσω το home cinema (1 ενισχυτής ακόμη και κομπλέ)
Να αγοράσω 2 A/C 9.000 BTU inverter για να μην έχω υψηλή κατανάλωση (έγινε !)
Να μονώσω τα δωμάτια και να ανακαινίσω το υπόλοιπο σπίτι (σύντομα)

η ατάκα της ημέρας :

-έχετε φαγητό;
-ο Γιώργος έχει, στο ψυγείο friskies !
-τι είναι τα friskies?
-μάλλον δεν είχες τετράποδο κατικοίδιο στο σπίτι σου 😛

happy 2015!

2014 Σούμα :
Απέκτησα νέα δουλειά (έγινε)
Αγόρασα εξοπλισμό (έγινε με το παραπάνω)
Οργάνωσα το Studio (έγινε)
Απέκτησα νέους φίλους (έγινε με το παραπάνω)
Απέκτησα νέο κινητό (αν και το SIIDuos είναι μαλακία, δεν αγοράζω ξανά samsung)
Έκανα τις ποιό hardcore φαντασιώσεις μου πραγματικότητα (έγινε με το παραπάνω)

2015 :
Να αποκτήσω μια ακόμη μεγαλύτερη προαγωγή (σε εξέλιξη)
Να ολοκληρώσω το home cinema (2 ηχεία έμειναν μόνο ^_^ )
Να αγοράσω 2 A/C 9.000 BTU inverter για να μην έχω υψηλή κατανάλωση
Να μονώσω τα δωμάτια και να ανακαινίσω το υπόλοιπο σπίτι 🙂

Health, happiness and power : check.